Posted by on 28 maja 2018

Na podstawie wyników badania asocjacji genetycznej (wydanie z 22 stycznia), Mega et al. wyciągnąć wniosek, że warianty o zmniejszonej funkcji allelu CYP2C19 odpowiadają za niższe stężenia aktywnego metabolitu klopidogrelu w osoczu; te niższe poziomy prowadzą do zmniejszenia zahamowania płytek krwi, a tym samym do zwiększenia ryzyka sercowo-naczyniowego. Nie przedstawiono jednak bezpośrednich dowodów na związek przyczynowy enzymu CYP2C19 cytochromu P-450 w biotransformacji klopidogrelu z jego aktywnym metabolitem.
Figura 1. Figura 1. Wyniki testów metabolizmu zależnego od CYP2C19 klopidogrelu, 2-okso-klopidogrelu i omeprazolu do postaci metabolitów. Klopidogrel, 2-okso-klopidogrel i omeprazol inkubowano przez 5 minut w 37 ° C z preparatami mikrosomów z CYP2C19 (National Centre for Biotechnology Numer dostępu do sekwencji informacji, NM_000769.1) transfekowanymi ludzkimi zarodkowymi komórkami nerki 293 (200 ug białka zawierającego 7,6 pmola enzymu CYP2C19 i równomolowe stężenia oczyszczonej rekombinowanej ludzkiej reduktazy NADPH-cytochrom P-450 i cytochromu-b5) w 50 mM buforze fosforanu sodu (pH 7,4), 10 mM chlorku magnezu i 2 mM NADPH (objętość końcowa, 200 ul ). Inkubacje przeprowadzono w ośmiu różnych stężeniach, w zakresie od do 300 .M. Tworzenie metabolitów mierzono w supernatantach wyekstrahowanych 600 .l acetonitrylu za pomocą chromatografii cieczowej z tandemową spektrometrią masową w trybie dodatniej elektrorozpylania (TSQ Quantum, Thermo Fisher Scientific). Każdy metabolit wykrywano monitorując stosunek masy do ładunku (m / z) dla przejścia jonu macierzystego [M + H] + do wybranych jonów fragmentów. Przejście m / z 338 do m / z 183 zastosowano do ilościowego oznaczenia 2-okso-klopidogrelu, m / z 356 do m / z 183 dla aktywnego tiolowego metabolitu klopidogrelu i m / z 362 do m / z 214 dla 5-hydroksy-omeprazolu. Każdy eksperyment inkubacyjny przeprowadzono trzykrotnie przy użyciu indywidualnych preparatów mikrosomalnych. Przedstawiono średnie arytmetyczne i standardowe odchylenia.
Aby przetestować hipotezę Mega i wsp., Inkubowaliśmy klopidogrel, nieaktywny metaboliczny związek pośredni 2-okso-klopidogrel, 2 i znany substrat CYP2C19 omeprazol3 z ludzkimi preparatami mikrosomalnymi wyrażającymi CYP2C19 (Figura 1). Chociaż omeprazol został przekształcony w 5-hydroksy-omeprazol, nie zaobserwowano znaczącej biotransformacji klopidogrelu do 2-okso-klopidogrelu i aktywnego metabolitu lub 2-okso-klopidogrelu do aktywnego metabolitu. Dlatego wydaje się, że CYP2C19 nie przyczynia się do biotransformacji klopidogrelu.
Możliwe, że polimorfizmy CYP2C19 reprezentują tylko znaczniki dla prawdziwego wariantu genu przyczynowego zaangażowanego w aktywację klopidogrelu. Co więcej, polimorfizmy CYP2C19 mogą bezpośrednio wpływać na ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych. Studia asocjacyjne Genomewide mogą pomóc w rozwiązaniu tych rozbieżności.
Dirk Taubert, MD, Ph.D.
Szpital uniwersytecki w Kolonii, 50931 Kolonia, Niemcy
sztylet. uni-koeln.de
Heleen J. Bouman, mgr inż.
Dr Jochem W. van Werkum, Ph.D.
Szpital św. Antoniego, 3435 CM Nieuwegein, Holandia
3 Referencje1. Mega JL, Close SL, Wiviott SD, i in Polimorfizm cytochromu P-450 i odpowiedź na klopidogrel. N Engl J Med 2009; 360: 354-362
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Pereillo JM, Maftouh M, Andrieu A, i in. Struktura i stereochemia aktywnego metabolitu klopidogrelu. Drug Metab Dispos 2002; 30: 1288-1295
Crossref Web of Science Medline
3. Kanazawa H, Okada A, Higaki M, Yokota H, Mashige F, Nakahara K. Stereospecyficzna analiza omeprazolu w ludzkim osoczu jako sondy dla fenotypu CYP2C19. J Pharm Biomed Anal. 2003; 30: 1817-1824
Crossref Web of Science Medline
Simon i współpracownicy (wydanie nr 22) oceniali związek między allelicznymi wariantami genów modulujących klopidogrel i ryzykiem wystąpienia zdarzeń niepożądanych, i stwierdzili istotnie wyższą częstość zdarzeń wśród nosicieli alleli powodujących utratę funkcji CYP2C19 niż wśród nosicieli. Odkryli także nieznacznie zwiększoną częstość zdarzeń wśród nosicieli wariantu ABCB1. Autorzy genotypowali wiele znanych wariantów funkcjonalnych, w tym ABCB1, CYP2C19, CYP3A5, P2RY12 i ITGB3, ale niektóre funkcjonalne warianty genetyczne, takie jak CYP3A4 (modulowanie metabolicznej aktywacji klopidogrelu) 2 i ITGA2 (modulowanie ekspresji receptora glikoproteiny płytkowej Ia / IIa) 2-4. Ponieważ zmiany w tych genach mogą mieć również wpływ na odpowiedź na klopidogrel związany z wystąpieniem zdarzeń niedokrwiennych, 2-4 badanie nie może wykluczyć możliwości wpływu tych czynników genetycznych na odpowiedź na klopidogrel i wydarzenia.
Ponadto, chociaż przeanalizowano zależność między polimorfizmami pojedynczego genu a zdarzeniami, rola współistniejących polimorfizmów w zdarzeniach niedokrwiennych pozostaje niejasna. Analiza pacjentów z różnymi wariantami genetycznymi może pomóc nam lepiej zrozumieć złożoną naturę genetycznej przyczyny wyników u pacjentów otrzymujących leczenie klopidogrelem.5
Jianting Miao, MD
Rui Liu, MD, Ph.D.
Zhuyi Li, MD, Ph.D.
Czwarty wojskowy uniwersytet medyczny, Xi an City 710038, Chiny
5 Referencje1. Simon T, Verstuyft C, Mary-Krause M, i in. Genetyczne determinanty odpowiedzi na klopidogrel i zdarzenia sercowo-naczyniowe. N Engl J Med 2009; 360: 363-375
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Savi P, Pereillo JM, Uzabiaga MF, i in. Identyfikacja i aktywność biologiczna aktywnego metabolitu klopidogrelu. Thromb Haemost 2000; 84: 891-896
Web of Science Medline
3. Giusti B, Gori AM, Marcucci R, i in. Rola polimorfizmów genu glikoproteiny Ia w określaniu czynności płytek krwi u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej przy podwójnym leczeniu przeciwpłytkowym. Atherosclerosis 2008; 196: 341-348
Crossref Web of Science Medline
4. Angiolillo DJ, Fernandez-Ortiz A, Bernardo E, i in. 807 polimorfizm C / T genu glikoproteiny Ia i farmakogenna modulacja odpowiedzi płytek na podwójne leczenie przeciwpłytkowe. Blood Coagul Fibrinolysis 2004; 15: 427-433
Crossref Web of Science Medline
5. Malek LA, Kisiel B, Śpiewak M, i in. Współistniejące polimorfizmy genów P2Y12 i CYP2C19 jako czynnik ryzyka trwałej aktywacji płytek krwi klopidogrelem. Circ J 2008; 72: 1165-1169
Crossref Web of Science Medline
Odpowiedź
dr Mega i koledzy odpowiadają: Zgadzamy się z Taubertem i współpracownikami, że nasze badanie asocjacji genetycznej nie może wykluczyć, że warianty w CYP2C19 były w nierównowadze sprzężeń z innymi wariantami przyczynowymi. Oszacowane warianty CYP2C19 mają jednak konsekwencje funkcjonalne. Ponadto inne badania in vitro wykazały, że CYP2C19 przekształca klopidogrel w jego aktywny metabolit.1 Być może aktywny metabolit nie został wykryty przez Taubert et al. ponieważ warunki
[patrz też: implanty zębów, Dentysta warszawa, transkrypcje nagrań ]

Powiązane tematy z artykułem: Dentysta warszawa Implanty zębów transkrypcje nagrań

Posted by on 28 maja 2018

Na podstawie wyników badania asocjacji genetycznej (wydanie z 22 stycznia), Mega et al. wyciągnąć wniosek, że warianty o zmniejszonej funkcji allelu CYP2C19 odpowiadają za niższe stężenia aktywnego metabolitu klopidogrelu w osoczu; te niższe poziomy prowadzą do zmniejszenia zahamowania płytek krwi, a tym samym do zwiększenia ryzyka sercowo-naczyniowego. Nie przedstawiono jednak bezpośrednich dowodów na związek przyczynowy enzymu CYP2C19 cytochromu P-450 w biotransformacji klopidogrelu z jego aktywnym metabolitem.
Figura 1. Figura 1. Wyniki testów metabolizmu zależnego od CYP2C19 klopidogrelu, 2-okso-klopidogrelu i omeprazolu do postaci metabolitów. Klopidogrel, 2-okso-klopidogrel i omeprazol inkubowano przez 5 minut w 37 ° C z preparatami mikrosomów z CYP2C19 (National Centre for Biotechnology Numer dostępu do sekwencji informacji, NM_000769.1) transfekowanymi ludzkimi zarodkowymi komórkami nerki 293 (200 ug białka zawierającego 7,6 pmola enzymu CYP2C19 i równomolowe stężenia oczyszczonej rekombinowanej ludzkiej reduktazy NADPH-cytochrom P-450 i cytochromu-b5) w 50 mM buforze fosforanu sodu (pH 7,4), 10 mM chlorku magnezu i 2 mM NADPH (objętość końcowa, 200 ul ). Inkubacje przeprowadzono w ośmiu różnych stężeniach, w zakresie od do 300 .M. Tworzenie metabolitów mierzono w supernatantach wyekstrahowanych 600 .l acetonitrylu za pomocą chromatografii cieczowej z tandemową spektrometrią masową w trybie dodatniej elektrorozpylania (TSQ Quantum, Thermo Fisher Scientific). Każdy metabolit wykrywano monitorując stosunek masy do ładunku (m / z) dla przejścia jonu macierzystego [M + H] + do wybranych jonów fragmentów. Przejście m / z 338 do m / z 183 zastosowano do ilościowego oznaczenia 2-okso-klopidogrelu, m / z 356 do m / z 183 dla aktywnego tiolowego metabolitu klopidogrelu i m / z 362 do m / z 214 dla 5-hydroksy-omeprazolu. Każdy eksperyment inkubacyjny przeprowadzono trzykrotnie przy użyciu indywidualnych preparatów mikrosomalnych. Przedstawiono średnie arytmetyczne i standardowe odchylenia.
Aby przetestować hipotezę Mega i wsp., Inkubowaliśmy klopidogrel, nieaktywny metaboliczny związek pośredni 2-okso-klopidogrel, 2 i znany substrat CYP2C19 omeprazol3 z ludzkimi preparatami mikrosomalnymi wyrażającymi CYP2C19 (Figura 1). Chociaż omeprazol został przekształcony w 5-hydroksy-omeprazol, nie zaobserwowano znaczącej biotransformacji klopidogrelu do 2-okso-klopidogrelu i aktywnego metabolitu lub 2-okso-klopidogrelu do aktywnego metabolitu. Dlatego wydaje się, że CYP2C19 nie przyczynia się do biotransformacji klopidogrelu.
Możliwe, że polimorfizmy CYP2C19 reprezentują tylko znaczniki dla prawdziwego wariantu genu przyczynowego zaangażowanego w aktywację klopidogrelu. Co więcej, polimorfizmy CYP2C19 mogą bezpośrednio wpływać na ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych. Studia asocjacyjne Genomewide mogą pomóc w rozwiązaniu tych rozbieżności.
Dirk Taubert, MD, Ph.D.
Szpital uniwersytecki w Kolonii, 50931 Kolonia, Niemcy
sztylet. uni-koeln.de
Heleen J. Bouman, mgr inż.
Dr Jochem W. van Werkum, Ph.D.
Szpital św. Antoniego, 3435 CM Nieuwegein, Holandia
3 Referencje1. Mega JL, Close SL, Wiviott SD, i in Polimorfizm cytochromu P-450 i odpowiedź na klopidogrel. N Engl J Med 2009; 360: 354-362
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Pereillo JM, Maftouh M, Andrieu A, i in. Struktura i stereochemia aktywnego metabolitu klopidogrelu. Drug Metab Dispos 2002; 30: 1288-1295
Crossref Web of Science Medline
3. Kanazawa H, Okada A, Higaki M, Yokota H, Mashige F, Nakahara K. Stereospecyficzna analiza omeprazolu w ludzkim osoczu jako sondy dla fenotypu CYP2C19. J Pharm Biomed Anal. 2003; 30: 1817-1824
Crossref Web of Science Medline
Simon i współpracownicy (wydanie nr 22) oceniali związek między allelicznymi wariantami genów modulujących klopidogrel i ryzykiem wystąpienia zdarzeń niepożądanych, i stwierdzili istotnie wyższą częstość zdarzeń wśród nosicieli alleli powodujących utratę funkcji CYP2C19 niż wśród nosicieli. Odkryli także nieznacznie zwiększoną częstość zdarzeń wśród nosicieli wariantu ABCB1. Autorzy genotypowali wiele znanych wariantów funkcjonalnych, w tym ABCB1, CYP2C19, CYP3A5, P2RY12 i ITGB3, ale niektóre funkcjonalne warianty genetyczne, takie jak CYP3A4 (modulowanie metabolicznej aktywacji klopidogrelu) 2 i ITGA2 (modulowanie ekspresji receptora glikoproteiny płytkowej Ia / IIa) 2-4. Ponieważ zmiany w tych genach mogą mieć również wpływ na odpowiedź na klopidogrel związany z wystąpieniem zdarzeń niedokrwiennych, 2-4 badanie nie może wykluczyć możliwości wpływu tych czynników genetycznych na odpowiedź na klopidogrel i wydarzenia.
Ponadto, chociaż przeanalizowano zależność między polimorfizmami pojedynczego genu a zdarzeniami, rola współistniejących polimorfizmów w zdarzeniach niedokrwiennych pozostaje niejasna. Analiza pacjentów z różnymi wariantami genetycznymi może pomóc nam lepiej zrozumieć złożoną naturę genetycznej przyczyny wyników u pacjentów otrzymujących leczenie klopidogrelem.5
Jianting Miao, MD
Rui Liu, MD, Ph.D.
Zhuyi Li, MD, Ph.D.
Czwarty wojskowy uniwersytet medyczny, Xi an City 710038, Chiny
5 Referencje1. Simon T, Verstuyft C, Mary-Krause M, i in. Genetyczne determinanty odpowiedzi na klopidogrel i zdarzenia sercowo-naczyniowe. N Engl J Med 2009; 360: 363-375
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Savi P, Pereillo JM, Uzabiaga MF, i in. Identyfikacja i aktywność biologiczna aktywnego metabolitu klopidogrelu. Thromb Haemost 2000; 84: 891-896
Web of Science Medline
3. Giusti B, Gori AM, Marcucci R, i in. Rola polimorfizmów genu glikoproteiny Ia w określaniu czynności płytek krwi u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej przy podwójnym leczeniu przeciwpłytkowym. Atherosclerosis 2008; 196: 341-348
Crossref Web of Science Medline
4. Angiolillo DJ, Fernandez-Ortiz A, Bernardo E, i in. 807 polimorfizm C / T genu glikoproteiny Ia i farmakogenna modulacja odpowiedzi płytek na podwójne leczenie przeciwpłytkowe. Blood Coagul Fibrinolysis 2004; 15: 427-433
Crossref Web of Science Medline
5. Malek LA, Kisiel B, Śpiewak M, i in. Współistniejące polimorfizmy genów P2Y12 i CYP2C19 jako czynnik ryzyka trwałej aktywacji płytek krwi klopidogrelem. Circ J 2008; 72: 1165-1169
Crossref Web of Science Medline
Odpowiedź
dr Mega i koledzy odpowiadają: Zgadzamy się z Taubertem i współpracownikami, że nasze badanie asocjacji genetycznej nie może wykluczyć, że warianty w CYP2C19 były w nierównowadze sprzężeń z innymi wariantami przyczynowymi. Oszacowane warianty CYP2C19 mają jednak konsekwencje funkcjonalne. Ponadto inne badania in vitro wykazały, że CYP2C19 przekształca klopidogrel w jego aktywny metabolit.1 Być może aktywny metabolit nie został wykryty przez Taubert et al. ponieważ warunki
[patrz też: implanty zębów, Dentysta warszawa, transkrypcje nagrań ]

Powiązane tematy z artykułem: Dentysta warszawa Implanty zębów transkrypcje nagrań