Posted by on 7 lipca 2018

Wyjątkiem był 18% pacjentów z nowotworami ujemnymi na PD-L1, dla których współczynniki ryzyka wynosiły 0,91 dla osób otrzymujących pembrolizumab co 2 tygodnie i 1,02 dla osób otrzymujących pembrolizumab co 3 tygodnie, w porównaniu z ipilimumabem. W tej podgrupie rozmiary próbek były niewielkie, a przedziały ufności były szerokie. Stawki odpowiedzi
Maksymalna zmiana procentowa w stosunku do wartości wyjściowej w sumie najdłuższych średnic docelowych zmian. Ujawniono maksymalne zmiany od wartości wyjściowych do 3 września 2014 r. Dla wszystkich pacjentów otrzymujących pembrolizumab co 2 tygodnie (panel A), pembrolizumab co 3 tygodnie (panel B) lub ipilimumab (panel C). We wszystkich badaniach wykluczono pacjentów bez centralnie mierzalnej choroby według kryteriów oceny odpowiedzi w przypadku guzów litych na początku badania lub którzy nie mieli oceny guza po linii odniesienia. Zmiany przekraczające 100% zostały skrócone o 100%.
Wskaźniki odpowiedzi wynosiły 33,7% dla pembrolizumabu co 2 tygodnie (P <0,001 vs. ipilimumab), 32,9% dla pembrolizumabu co 3 tygodnie (P <0,001) i 11,9% dla ipilimumabu (Tabela S4 w Dodatku uzupełniającym). Stawki całkowitej odpowiedzi wyniosły odpowiednio 5,0%, 6,1% i 1,4%. Średni czas odpowiedzi wynosił 86 dni (zakres od 32 do 212), 85 dni (zakres od 36 do 251) i 87 dni (zakres od 80 do 250), odpowiednio; i 89,4%, 96,7% i 87,9% odpowiedzi, odpowiednio, było w toku w czasie tej analizy, z medianą czasu trwania odpowiedzi nie osiągnięto w żadnej grupie (Tabela S4 w Dodatku Aneks). Ocena maksymalnej zmiany wielkości guza, którą przeprowadzono w czasie pierwszej tymczasowej analizy, potwierdza wyższość dwóch schematów leczenia pembrolizumabem w porównaniu do ipilimumabu (Figura 3).
Zdarzenia niepożądane
Średni czas ekspozycji wynosił 164 dni u pacjentów otrzymujących pembrolizumab co 2 tygodnie, 151 dni u osób otrzymujących pembrolizumab co 3 tygodnie i 50 dni u pacjentów otrzymujących ipilimumab. Zdarzenia niepożądane stopnia 3. do 5., które zostały przypisane badanemu lekowi przez badaczy, wystąpiły odpowiednio u 13,3%, 10,1% i 19,9% pacjentów. Czas do wystąpienia pierwszego zdarzenia niepożądanego w stopniu 3 do 5, niezależnie od przypisania, był dłuższy w grupach pembrolizumabu (tabela S5 i ryc. S2 w dodatkowym dodatku). Częstość stałego zaprzestania stosowania badanego leku z powodu zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem była niższa w każdej grupie pembrolizumabu niż w grupie ipilimumabu (odpowiednio 4,0%, 6,9% i 9,4%). Jedną śmierć w grupie ipilimumab przypisano leczeniu. Pacjent chorował na cukrzycę typu 2 w wywiadzie i zmarł z powodu zatrzymania krążenia wtórnego do braku równowagi metabolicznej związanej z biegunką wywołaną przez ipilimumab.
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane w populacji leczonej. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z leczeniem jakiegokolwiek stopnia występującego w grupach pembrolizumabu były zmęczenie (20,9% w grupie 2-tygodniowej i 19,1% w 3-tygodniowej grupa), biegunka (odpowiednio 16,9% i 14,4%), wysypka (odpowiednio 14,7% i 13,4%) i świąd (odpowiednio 14,4% i 14,1%) (tabela 2 i tabela S6 w dodatkowym dodatku); wszystkie zdarzenia miały od 3 do 4 ciężkości u mniej niż 1% pacjentów, z wyjątkiem biegunki (odpowiednio 2,5% i 1,1%)
[patrz też: terapia cranio-sacralna, oprogramowanie stomatologiczne, stomatolog bielsko biała ]

Powiązane tematy z artykułem: oprogramowanie stomatologiczne stomatolog bielsko biała terapia cranio-sacralna

Posted by on 7 lipca 2018

Wyjątkiem był 18% pacjentów z nowotworami ujemnymi na PD-L1, dla których współczynniki ryzyka wynosiły 0,91 dla osób otrzymujących pembrolizumab co 2 tygodnie i 1,02 dla osób otrzymujących pembrolizumab co 3 tygodnie, w porównaniu z ipilimumabem. W tej podgrupie rozmiary próbek były niewielkie, a przedziały ufności były szerokie. Stawki odpowiedzi
Maksymalna zmiana procentowa w stosunku do wartości wyjściowej w sumie najdłuższych średnic docelowych zmian. Ujawniono maksymalne zmiany od wartości wyjściowych do 3 września 2014 r. Dla wszystkich pacjentów otrzymujących pembrolizumab co 2 tygodnie (panel A), pembrolizumab co 3 tygodnie (panel B) lub ipilimumab (panel C). We wszystkich badaniach wykluczono pacjentów bez centralnie mierzalnej choroby według kryteriów oceny odpowiedzi w przypadku guzów litych na początku badania lub którzy nie mieli oceny guza po linii odniesienia. Zmiany przekraczające 100% zostały skrócone o 100%.
Wskaźniki odpowiedzi wynosiły 33,7% dla pembrolizumabu co 2 tygodnie (P <0,001 vs. ipilimumab), 32,9% dla pembrolizumabu co 3 tygodnie (P <0,001) i 11,9% dla ipilimumabu (Tabela S4 w Dodatku uzupełniającym). Stawki całkowitej odpowiedzi wyniosły odpowiednio 5,0%, 6,1% i 1,4%. Średni czas odpowiedzi wynosił 86 dni (zakres od 32 do 212), 85 dni (zakres od 36 do 251) i 87 dni (zakres od 80 do 250), odpowiednio; i 89,4%, 96,7% i 87,9% odpowiedzi, odpowiednio, było w toku w czasie tej analizy, z medianą czasu trwania odpowiedzi nie osiągnięto w żadnej grupie (Tabela S4 w Dodatku Aneks). Ocena maksymalnej zmiany wielkości guza, którą przeprowadzono w czasie pierwszej tymczasowej analizy, potwierdza wyższość dwóch schematów leczenia pembrolizumabem w porównaniu do ipilimumabu (Figura 3).
Zdarzenia niepożądane
Średni czas ekspozycji wynosił 164 dni u pacjentów otrzymujących pembrolizumab co 2 tygodnie, 151 dni u osób otrzymujących pembrolizumab co 3 tygodnie i 50 dni u pacjentów otrzymujących ipilimumab. Zdarzenia niepożądane stopnia 3. do 5., które zostały przypisane badanemu lekowi przez badaczy, wystąpiły odpowiednio u 13,3%, 10,1% i 19,9% pacjentów. Czas do wystąpienia pierwszego zdarzenia niepożądanego w stopniu 3 do 5, niezależnie od przypisania, był dłuższy w grupach pembrolizumabu (tabela S5 i ryc. S2 w dodatkowym dodatku). Częstość stałego zaprzestania stosowania badanego leku z powodu zdarzeń niepożądanych związanych z leczeniem była niższa w każdej grupie pembrolizumabu niż w grupie ipilimumabu (odpowiednio 4,0%, 6,9% i 9,4%). Jedną śmierć w grupie ipilimumab przypisano leczeniu. Pacjent chorował na cukrzycę typu 2 w wywiadzie i zmarł z powodu zatrzymania krążenia wtórnego do braku równowagi metabolicznej związanej z biegunką wywołaną przez ipilimumab.
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane w populacji leczonej. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z leczeniem jakiegokolwiek stopnia występującego w grupach pembrolizumabu były zmęczenie (20,9% w grupie 2-tygodniowej i 19,1% w 3-tygodniowej grupa), biegunka (odpowiednio 16,9% i 14,4%), wysypka (odpowiednio 14,7% i 13,4%) i świąd (odpowiednio 14,4% i 14,1%) (tabela 2 i tabela S6 w dodatkowym dodatku); wszystkie zdarzenia miały od 3 do 4 ciężkości u mniej niż 1% pacjentów, z wyjątkiem biegunki (odpowiednio 2,5% i 1,1%)
[patrz też: terapia cranio-sacralna, oprogramowanie stomatologiczne, stomatolog bielsko biała ]

Powiązane tematy z artykułem: oprogramowanie stomatologiczne stomatolog bielsko biała terapia cranio-sacralna