Posted by on 7 września 2018

Z pozostałych 9 pacjentów, u których wystąpił nawrót, u 2 pacjentów z genotypem 1a zastosowano substytucje NS5A-Q30 pojawiające się w leczeniu: wcześniej leczony pacjent z marskością i wysokim wyjściowym poziomem HCV RNA (> 10 milionów IU na mililitr) i substytucją Q30R, która była leczonych przez 12 tygodni i pacjenta z substytucją Q30E, który był leczony przez 8 tygodni. Warianty związane z opornością na daklataswir lub sofosbuwir nie zostały wykryte u pozostałych 6 pacjentów w grupie 8-tygodniowej. Jeden wcześniej nieleczony pacjent z genotypem 1a, który był leczony przez 12 tygodni i który nie miał utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej z powodu nieprzestrzegania badanego leku, wyłonił się pojawiający się w trakcie leczenia podstawienie Q30R.
U dwóch pacjentów wystąpiła niewydolność wirusologiczna HIV-1: z niepotwierdzoną niewydolnością, która przerwała badanie w 6. tygodniu z powodu uwięzienia, a z potwierdzoną niewydolnością (podczas ostatniej (12 tygodni) wizyty leczniczej i 4-tygodniowej wizyty kontrolnej po leczeniu; ), u których stwierdzono później utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną HCV i niewykrywalny RNA HIV-1 bez korekty antyretrowirusowej po 12. tygodniu leczenia.
Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane podczas okresu leczenia. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były zmęczenie, nudności i ból głowy (tabela 2 i tabele S8, S9 i S10 w dodatkowym dodatku). Żaden pacjent nie przerwał leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych. Poważne zdarzenia niepożądane podczas leczenia obejmowały priapizm u pacjenta przyjmującego leki na zaburzenia erekcji, presynopatię i ból w klatce piersiowej, nadużywanie leków oraz zatorowość płucną i omdlenia oraz kryzys nadciśnieniowy. Żadne poważne zdarzenie nie zostało ocenione jako związane z badanym lekiem przez badaczy. Podczas obserwacji po leczeniu obserwowano dwie zgony: 52-letniego mężczyznę, który był leczony przez 8 tygodni i który miał zatrzymanie akcji serca po 4 tygodniu po leczeniu i 53-letnim mężczyzną, który był leczony przez 12 tygodni. tygodni i którzy zmarli z powodu kardiomiopatii o nieokreślonej przyczynie i niewydolności wielonarządowej w 24 tygodniu po leczeniu.
Najczęstsze anomalie laboratoryjne stopnia 3 lub 4 to zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny u pacjentów otrzymujących rytonawir atazanawir i przejściowe zwiększenie aktywności lipazy bez towarzyszącego zapalenia trzustki (Tabela 2 i Tabela S11 w dodatkowym dodatku).
Średnia liczba CD4 + pozostała niezmieniona podczas leczenia (ryc. S4 w dodatkowym dodatku). Wśród pacjentów otrzymujących terapię przeciwretrowirusową, dla których dostępne były dane dotyczące HIV-1 RNA, 189 z 199 (95%) miało mniej niż 50 kopii na mililitr po zakończeniu leczenia. Spośród 10 osób, które miały 50 kopii na mililitr lub więcej, 7 miało mniej niż 50 kopii na mililitr przy powtórnym badaniu bez zmiany terapii przeciwretrowirusowej, miało 59 kopii na mililitr, a 2 zostały utracone w celu obserwacji po powtórnym badaniu.
Dyskusja
Wśród pacjentów współzakażonych HIV-HCV, którzy otrzymywali 12 tygodni daklataswiru i sofosbuwiru, 97% miało utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną, niezależnie od tego, czy otrzymali oni wcześniej leczenie HCV, czy jednoczesny reżim antyretrowirusowy, bez zakłócania kontroli wirusologicznej HIV-1. Częstość utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej po 12 tygodniach leczenia była wysoka we wszystkich grupach, w tym u pacjentów rasy czarnej i osób z marskością wątroby
[hasła pokrewne: chemioterapia uzupełniająca, badanie u lekarza medycyny pracy jak wygląda, fale radiowe przeciwwskazania ]

Powiązane tematy z artykułem: badanie u lekarza medycyny pracy jak wygląda chemioterapia uzupełniająca fale radiowe przeciwwskazania

Posted by on 7 września 2018

Z pozostałych 9 pacjentów, u których wystąpił nawrót, u 2 pacjentów z genotypem 1a zastosowano substytucje NS5A-Q30 pojawiające się w leczeniu: wcześniej leczony pacjent z marskością i wysokim wyjściowym poziomem HCV RNA (> 10 milionów IU na mililitr) i substytucją Q30R, która była leczonych przez 12 tygodni i pacjenta z substytucją Q30E, który był leczony przez 8 tygodni. Warianty związane z opornością na daklataswir lub sofosbuwir nie zostały wykryte u pozostałych 6 pacjentów w grupie 8-tygodniowej. Jeden wcześniej nieleczony pacjent z genotypem 1a, który był leczony przez 12 tygodni i który nie miał utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej z powodu nieprzestrzegania badanego leku, wyłonił się pojawiający się w trakcie leczenia podstawienie Q30R.
U dwóch pacjentów wystąpiła niewydolność wirusologiczna HIV-1: z niepotwierdzoną niewydolnością, która przerwała badanie w 6. tygodniu z powodu uwięzienia, a z potwierdzoną niewydolnością (podczas ostatniej (12 tygodni) wizyty leczniczej i 4-tygodniowej wizyty kontrolnej po leczeniu; ), u których stwierdzono później utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną HCV i niewykrywalny RNA HIV-1 bez korekty antyretrowirusowej po 12. tygodniu leczenia.
Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane podczas okresu leczenia. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były zmęczenie, nudności i ból głowy (tabela 2 i tabele S8, S9 i S10 w dodatkowym dodatku). Żaden pacjent nie przerwał leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych. Poważne zdarzenia niepożądane podczas leczenia obejmowały priapizm u pacjenta przyjmującego leki na zaburzenia erekcji, presynopatię i ból w klatce piersiowej, nadużywanie leków oraz zatorowość płucną i omdlenia oraz kryzys nadciśnieniowy. Żadne poważne zdarzenie nie zostało ocenione jako związane z badanym lekiem przez badaczy. Podczas obserwacji po leczeniu obserwowano dwie zgony: 52-letniego mężczyznę, który był leczony przez 8 tygodni i który miał zatrzymanie akcji serca po 4 tygodniu po leczeniu i 53-letnim mężczyzną, który był leczony przez 12 tygodni. tygodni i którzy zmarli z powodu kardiomiopatii o nieokreślonej przyczynie i niewydolności wielonarządowej w 24 tygodniu po leczeniu.
Najczęstsze anomalie laboratoryjne stopnia 3 lub 4 to zwiększenie całkowitego stężenia bilirubiny u pacjentów otrzymujących rytonawir atazanawir i przejściowe zwiększenie aktywności lipazy bez towarzyszącego zapalenia trzustki (Tabela 2 i Tabela S11 w dodatkowym dodatku).
Średnia liczba CD4 + pozostała niezmieniona podczas leczenia (ryc. S4 w dodatkowym dodatku). Wśród pacjentów otrzymujących terapię przeciwretrowirusową, dla których dostępne były dane dotyczące HIV-1 RNA, 189 z 199 (95%) miało mniej niż 50 kopii na mililitr po zakończeniu leczenia. Spośród 10 osób, które miały 50 kopii na mililitr lub więcej, 7 miało mniej niż 50 kopii na mililitr przy powtórnym badaniu bez zmiany terapii przeciwretrowirusowej, miało 59 kopii na mililitr, a 2 zostały utracone w celu obserwacji po powtórnym badaniu.
Dyskusja
Wśród pacjentów współzakażonych HIV-HCV, którzy otrzymywali 12 tygodni daklataswiru i sofosbuwiru, 97% miało utrzymującą się odpowiedź wirusologiczną, niezależnie od tego, czy otrzymali oni wcześniej leczenie HCV, czy jednoczesny reżim antyretrowirusowy, bez zakłócania kontroli wirusologicznej HIV-1. Częstość utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej po 12 tygodniach leczenia była wysoka we wszystkich grupach, w tym u pacjentów rasy czarnej i osób z marskością wątroby
[hasła pokrewne: chemioterapia uzupełniająca, badanie u lekarza medycyny pracy jak wygląda, fale radiowe przeciwwskazania ]

Powiązane tematy z artykułem: badanie u lekarza medycyny pracy jak wygląda chemioterapia uzupełniająca fale radiowe przeciwwskazania