Posted by on 28 maja 2018

Szacunki Kaplana-Meiera dotyczące braku nawrotów i całkowitego przeżycia według grupy leczenia. Uwzględniono przeżycie bez nawrotów (panel A) i przeżycie całkowite (panel B) dla wszystkich pacjentów. Panel C pokazuje czas przeżycia bez nawrotów u pacjentów z guzami hormonozależnymi, a panel D pokazuje czas przeżycia bez nawrotu u pacjentów z guzami z niedoborem receptorów hormonalnych. Panel E pokazuje całkowity czas przeżycia u pacjentów z guzami hormonozależnymi, a panel F pokazuje całkowity czas przeżycia u pacjentów z guzami z niedoborem receptorów hormonalnych. AC oznacza doksorubicynę i cyklofosfamid oraz cyklofosfamid CMF, metotreksat i fluorouracyl. Tabela 2 pokazuje wskaźniki przeżycia wolnego od nawrotów, nawrotów, całkowitego przeżycia i śmierci, a także przyczyny śmierci. Przy medianie okresu obserwacji wynoszącej 2,4 roku częstość nawrotów i zgonów w grupie otrzymującej kapecytabinę była prawie dwukrotnie większa niż w grupie leczonej standardowo chemioterapią. Najczęstszą przyczyną zgonu w grupie leczonej kapecytabiną był rak piersi (u 18 z 38 pacjentów [47%]), podczas gdy w standardowej grupie chemioterapii najczęstszą przyczyną zgonu był inny nowotwór lub choroba układu krążenia (u 12 z 24 pacjentów [50%]). Tabela 3 przedstawia wyniki analizy wielu zmiennych. Grupa terapeutyczna znacząco przewidywała przeżycie bez nawrotów, nawet po dostosowaniu do wielkości guza, liczby dodatnich węzłów chłonnych i statusu hormonów-receptorów. W tym modelu, na podstawie 622 pacjentów, z których 16% miało nawrót choroby, współczynnik ryzyka nawrotu w grupie otrzymującej kapecytabinę był dwukrotnie wyższy niż w standardowej grupie chemioterapeutycznej (współczynnik ryzyka 2,09; p <0,001). Ponadto większy guz, większa liczba dodatnich węzłów i ujemny status receptora hormonalnego wiązały się ze znacznie wyższym ryzykiem nawrotu (odpowiednio P = 0,05, P = 0,004 i P <0,001 dla trzech porównań) . Figura 1A przedstawia wykres Kaplana-Meiera dla przeżycia bez nawrotów według grupy leczonej, bez korekty dla innych zmiennych klinicznych.
Tabela 3 pokazuje również wyniki wielowymiarowego modelu całkowitego przeżycia. Po dostosowaniu do standardowych zmiennych towarzyszących, pacjenci przypisani do kapecytabiny mieli ryzyko śmierci prawie dwukrotnie większe niż w przypadku pacjentów, którzy zostali przypisani do standardowej chemioterapii (współczynnik ryzyka 1,85; P = 0,02). W porównaniu z mniejszymi guzami i guzami z dodatnim poziomem receptorów hormonalnych, większe nowotwory i guzy z niedoborem receptorów hormonalnych wiązały się ze znacznie krótszym czasem przeżycia (odpowiednio P = 0,02 i P <0,001). Figura 1B pokazuje wykres Kaplana-Meiera całkowitego przeżycia według grupy leczenia. Szacunki przeżycia wolnego od nawrotów i przeżycia całkowitego po 3 latach wskazują na przewagę standardowej chemioterapii w porównaniu z kapecytabiną (przeżycie bez nawrotów, 85% w porównaniu z 68%, całkowite przeżycie, 91% w porównaniu do 86%). Nie porównywaliśmy bezpośrednio doksorubicyny i cyklofosfamidu z CMF, ponieważ te schematy nie zostały losowo przypisane. Jednak porównania kapecytabiny z doksorubicyną i cyklofosfamidem lub CMF są jakościowo takie same (dane nie przedstawione).
Figury od 1C do 1F przedstawiają porównanie korzyści kapecytabiny z standardową chemioterapią u kobiet z guzami z receptorem hormonalnym oraz u pacjentów z guzami z niedoborem receptora hormonalnego
[hasła pokrewne: Gliwice stomatolog, klinika stomatologiczna warszawa, dentysta legnica ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta legnica Gliwice stomatolog klinika stomatologiczna warszawa

Posted by on 28 maja 2018

Szacunki Kaplana-Meiera dotyczące braku nawrotów i całkowitego przeżycia według grupy leczenia. Uwzględniono przeżycie bez nawrotów (panel A) i przeżycie całkowite (panel B) dla wszystkich pacjentów. Panel C pokazuje czas przeżycia bez nawrotów u pacjentów z guzami hormonozależnymi, a panel D pokazuje czas przeżycia bez nawrotu u pacjentów z guzami z niedoborem receptorów hormonalnych. Panel E pokazuje całkowity czas przeżycia u pacjentów z guzami hormonozależnymi, a panel F pokazuje całkowity czas przeżycia u pacjentów z guzami z niedoborem receptorów hormonalnych. AC oznacza doksorubicynę i cyklofosfamid oraz cyklofosfamid CMF, metotreksat i fluorouracyl. Tabela 2 pokazuje wskaźniki przeżycia wolnego od nawrotów, nawrotów, całkowitego przeżycia i śmierci, a także przyczyny śmierci. Przy medianie okresu obserwacji wynoszącej 2,4 roku częstość nawrotów i zgonów w grupie otrzymującej kapecytabinę była prawie dwukrotnie większa niż w grupie leczonej standardowo chemioterapią. Najczęstszą przyczyną zgonu w grupie leczonej kapecytabiną był rak piersi (u 18 z 38 pacjentów [47%]), podczas gdy w standardowej grupie chemioterapii najczęstszą przyczyną zgonu był inny nowotwór lub choroba układu krążenia (u 12 z 24 pacjentów [50%]). Tabela 3 przedstawia wyniki analizy wielu zmiennych. Grupa terapeutyczna znacząco przewidywała przeżycie bez nawrotów, nawet po dostosowaniu do wielkości guza, liczby dodatnich węzłów chłonnych i statusu hormonów-receptorów. W tym modelu, na podstawie 622 pacjentów, z których 16% miało nawrót choroby, współczynnik ryzyka nawrotu w grupie otrzymującej kapecytabinę był dwukrotnie wyższy niż w standardowej grupie chemioterapeutycznej (współczynnik ryzyka 2,09; p <0,001). Ponadto większy guz, większa liczba dodatnich węzłów i ujemny status receptora hormonalnego wiązały się ze znacznie wyższym ryzykiem nawrotu (odpowiednio P = 0,05, P = 0,004 i P <0,001 dla trzech porównań) . Figura 1A przedstawia wykres Kaplana-Meiera dla przeżycia bez nawrotów według grupy leczonej, bez korekty dla innych zmiennych klinicznych.
Tabela 3 pokazuje również wyniki wielowymiarowego modelu całkowitego przeżycia. Po dostosowaniu do standardowych zmiennych towarzyszących, pacjenci przypisani do kapecytabiny mieli ryzyko śmierci prawie dwukrotnie większe niż w przypadku pacjentów, którzy zostali przypisani do standardowej chemioterapii (współczynnik ryzyka 1,85; P = 0,02). W porównaniu z mniejszymi guzami i guzami z dodatnim poziomem receptorów hormonalnych, większe nowotwory i guzy z niedoborem receptorów hormonalnych wiązały się ze znacznie krótszym czasem przeżycia (odpowiednio P = 0,02 i P <0,001). Figura 1B pokazuje wykres Kaplana-Meiera całkowitego przeżycia według grupy leczenia. Szacunki przeżycia wolnego od nawrotów i przeżycia całkowitego po 3 latach wskazują na przewagę standardowej chemioterapii w porównaniu z kapecytabiną (przeżycie bez nawrotów, 85% w porównaniu z 68%, całkowite przeżycie, 91% w porównaniu do 86%). Nie porównywaliśmy bezpośrednio doksorubicyny i cyklofosfamidu z CMF, ponieważ te schematy nie zostały losowo przypisane. Jednak porównania kapecytabiny z doksorubicyną i cyklofosfamidem lub CMF są jakościowo takie same (dane nie przedstawione).
Figury od 1C do 1F przedstawiają porównanie korzyści kapecytabiny z standardową chemioterapią u kobiet z guzami z receptorem hormonalnym oraz u pacjentów z guzami z niedoborem receptora hormonalnego
[hasła pokrewne: Gliwice stomatolog, klinika stomatologiczna warszawa, dentysta legnica ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta legnica Gliwice stomatolog klinika stomatologiczna warszawa