Posted by on 28 maja 2018

Jednoczesną sedację rejestrowano w każdym punkcie czasowym i przy wypisie ze szpitala. Lekarz-badacz określił za każdym razem, czy nastąpiło ustąpienie zespołu. Dane zebrane w celu obliczenia skumulowanej dawki midazolamu wymaganej do uspokojenia, jednego z drugoplanowych punktów końcowych, obejmowały dawki bolusa i szybkość (lub wskaźniki) i czas trwania infuzji. Całkowitą dawkę midazolamu obliczono osobno podczas okresu wstępnego (w celu ustalenia porównywalności grup), a następnie (jako drugorzędowy punkt końcowy).
Zdarzenia niepożądane zostały zarejestrowane i sklasyfikowane zgodnie z ciężkością i pozorną przyczyną. Ponieważ reakcja immunologiczna typu I (ostra nadwrażliwość) i reakcja immunologiczna typu III (choroba posurowicza) są potencjalnymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z dożylnym podawaniem pochodnych surowicy, w szczególności szukaliśmy oznak tych zdarzeń, stosując wstępnie zdefiniowaną listę kontrolną. Pacjentów obserwowano przez 2 tygodnie po ich włączeniu do badania.
Pomiar antygenów C. sculpturatus Jad
Opracowano i zwalidowano enzymatyczny test immunoenzymatyczny do pomiaru antygenów do jadu skorpiona centruroidów w próbkach ludzkiego osocza.13 Szczegółowy opis metody testu immunologicznego można znaleźć w Dodatkowym dodatku (dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem ).
Analiza statystyczna
Wstępna analiza wykresów w uczestniczących ośrodkach wykazała, że około 10 pacjentów rocznie kwalifikuje się do rejestracji. Oszacowaliśmy, że przy minimalnej liczebności próbki 14 pacjentów, badanie będzie miało 80% mocy, aby wykazać wskaźnik sukcesu na poziomie 95% dla grupy środków przeciwwirusowych w porównaniu z 20% dla grupy placebo, w oparciu o dokładny test Fishera i dwumian dwustronny błąd typu I wynoszący 5%.
Dla punktu końcowego podstawowej skuteczności klinicznej (ustalenie medycznie ważnych objawów zatrucia skorpiona), istotność określono przy użyciu dokładnego testu Fishera. W przypadku dawki midazolam grupy badane porównano z zastosowaniem testu sumy rang Wilcoxona. Średnie poziomy jadu porównano z użyciem testu sumy rang Wilcoxona oraz obecności lub braku wykrywalnego jadu przy użyciu dokładnego testu Fishera, na linii bazowej, godzinę i 4 godziny. Wszystkie podane wartości P są dwustronne i nie zostały skorygowane dla wielokrotnych testów.
Wyniki
Pacjenci
Rysunek 1. Rysunek 1. Randomizacja, leczenie i wyniki. Zbadano trzydziestu czterech pacjentów, których ukąszył skorpion. Wszystkich 15 pacjentów losowo przydzielonych do grupy leków przeciwwirusowych lub grupy placebo zostało uwzględnionych w analizie zamiaru leczenia, skuteczności i bezpieczeństwa.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i wyjściowa pacjentów. W badaniu wzięło udział łącznie 15 pacjentów; 8 pacjentów zostało przydzielonych do grupy antygenów i 7 do grupy placebo (ryc. 1). Charakterystykę pacjentów podsumowano w Tabeli 1. Chociaż pacjenci z grupy placebo wykazywali tendencję do nieco starszego i ważenia odpowiednio więcej niż pacjenci z grupy przyjmującej antysens, różnice te były przede wszystkim spowodowane wartościami odstającymi u jednego pacjenta, który w przypadku 10 lat i 42 kg, były o 4 lata starsze i 17 kg cięższe niż jakiekolwiek inne dziecko w badaniu
[przypisy: stomatologia implanty, stomatolog poznań, transkrypcje nagrań ]

Powiązane tematy z artykułem: stomatolog poznań stomatologia implanty transkrypcje nagrań

Posted by on 28 maja 2018

Jednoczesną sedację rejestrowano w każdym punkcie czasowym i przy wypisie ze szpitala. Lekarz-badacz określił za każdym razem, czy nastąpiło ustąpienie zespołu. Dane zebrane w celu obliczenia skumulowanej dawki midazolamu wymaganej do uspokojenia, jednego z drugoplanowych punktów końcowych, obejmowały dawki bolusa i szybkość (lub wskaźniki) i czas trwania infuzji. Całkowitą dawkę midazolamu obliczono osobno podczas okresu wstępnego (w celu ustalenia porównywalności grup), a następnie (jako drugorzędowy punkt końcowy).
Zdarzenia niepożądane zostały zarejestrowane i sklasyfikowane zgodnie z ciężkością i pozorną przyczyną. Ponieważ reakcja immunologiczna typu I (ostra nadwrażliwość) i reakcja immunologiczna typu III (choroba posurowicza) są potencjalnymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z dożylnym podawaniem pochodnych surowicy, w szczególności szukaliśmy oznak tych zdarzeń, stosując wstępnie zdefiniowaną listę kontrolną. Pacjentów obserwowano przez 2 tygodnie po ich włączeniu do badania.
Pomiar antygenów C. sculpturatus Jad
Opracowano i zwalidowano enzymatyczny test immunoenzymatyczny do pomiaru antygenów do jadu skorpiona centruroidów w próbkach ludzkiego osocza.13 Szczegółowy opis metody testu immunologicznego można znaleźć w Dodatkowym dodatku (dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu pod adresem ).
Analiza statystyczna
Wstępna analiza wykresów w uczestniczących ośrodkach wykazała, że około 10 pacjentów rocznie kwalifikuje się do rejestracji. Oszacowaliśmy, że przy minimalnej liczebności próbki 14 pacjentów, badanie będzie miało 80% mocy, aby wykazać wskaźnik sukcesu na poziomie 95% dla grupy środków przeciwwirusowych w porównaniu z 20% dla grupy placebo, w oparciu o dokładny test Fishera i dwumian dwustronny błąd typu I wynoszący 5%.
Dla punktu końcowego podstawowej skuteczności klinicznej (ustalenie medycznie ważnych objawów zatrucia skorpiona), istotność określono przy użyciu dokładnego testu Fishera. W przypadku dawki midazolam grupy badane porównano z zastosowaniem testu sumy rang Wilcoxona. Średnie poziomy jadu porównano z użyciem testu sumy rang Wilcoxona oraz obecności lub braku wykrywalnego jadu przy użyciu dokładnego testu Fishera, na linii bazowej, godzinę i 4 godziny. Wszystkie podane wartości P są dwustronne i nie zostały skorygowane dla wielokrotnych testów.
Wyniki
Pacjenci
Rysunek 1. Rysunek 1. Randomizacja, leczenie i wyniki. Zbadano trzydziestu czterech pacjentów, których ukąszył skorpion. Wszystkich 15 pacjentów losowo przydzielonych do grupy leków przeciwwirusowych lub grupy placebo zostało uwzględnionych w analizie zamiaru leczenia, skuteczności i bezpieczeństwa.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i wyjściowa pacjentów. W badaniu wzięło udział łącznie 15 pacjentów; 8 pacjentów zostało przydzielonych do grupy antygenów i 7 do grupy placebo (ryc. 1). Charakterystykę pacjentów podsumowano w Tabeli 1. Chociaż pacjenci z grupy placebo wykazywali tendencję do nieco starszego i ważenia odpowiednio więcej niż pacjenci z grupy przyjmującej antysens, różnice te były przede wszystkim spowodowane wartościami odstającymi u jednego pacjenta, który w przypadku 10 lat i 42 kg, były o 4 lata starsze i 17 kg cięższe niż jakiekolwiek inne dziecko w badaniu
[przypisy: stomatologia implanty, stomatolog poznań, transkrypcje nagrań ]

Powiązane tematy z artykułem: stomatolog poznań stomatologia implanty transkrypcje nagrań